از خوانندگان اینجا میخواهم که بر من سخت نگیرند. بعضی نوشتههای اینجا احتمالا هیچ ارزشی برای خواندن ندارد. برخی را صرفا مِنباب خاطره مینویسم. بعضی هم صرفا برای شِیر کردن تجربه است. مثلا نوشتهی قبلی از این نوع است. احتمالا برای کسی که دارد از کشور خارج می شود و نگران بار خودش است یک تجربهی یک بیتی است که گوشه ی حافظه اش را می گیرد که یعنی هرجا هر چه گفتند هم الزاما تسلیم نشو.
فکر میکنم بعد از مدتی لحن نوشتن در اینجا دستم بیاید.
بابا من شوخی کردم به خدا. یعنی می دونم که حتما کسانی هستند که همین نوشته هم به دردشون می خوره. خواستم سر به سرت بذارم. اگه سوء تفاهم شده معذرت می خوام
پاسخ دادنحذفای بابا! اتفاقا فیدبک خوبی بود. و باید من توضیحه رو می دادم. کلا کامنت رو دوست دارم
پاسخ دادنحذف